( 32 ) 



Ër blijft ons nog overig om van de terminologie 

 in onze taal te fprcken. In de cerfte plaats ontftaat 

 hier de vraag , of het wel goed zij , dat er zoo vele 

 fchcilamdige termen voor iedere zelfftandigheid zijn , 

 als er talen bellaan. Moet deze vraag ontkennend 

 beantwoord worden, zoo fpreekt het van zelve , 

 dat onze taal geene uitzondering op den algemeenen 

 regel kunnende maken, ook onze terminologie zal 

 moeten vervallen. 



Inderdaad , wanneer wij nagaan , met hoe veel moeite 

 en hoe gebrekkig de echte termen voor de onder- 

 fcheidene zelfftandigheden worden gevonden , en wij 

 het geringe aantal woorden bedenken, hetwelk iedere 

 taal voor nieuwe ontdekkingen ten diende ftaat, zoo 

 zal men eenparig moeten toeftemmen , dat men uit 

 de meest gefehikte taal, tot dit einde ^ de termen 

 moet zoeken af te leiden , en deze algemeen in alle 

 andere talen moet overbrengen, om duidelijk en ver- 

 ftaanbaar te fpreken. Geene taal leent zich hier be- 

 ter toe , dan de Griekfchej en is ook in andere op- 

 zigten hiertoe meer gefchikt , en men heeft daarom 

 wijsfelijk de meeste woorden , die in de fcheikünde 

 worden gebezigd, uit deze taal afgeleid. Bovendien j 

 de fclieikunde is eerst in de laatfte jaren eene weten- 

 icliap beginnen uit te maken, en iedere taal is dus 

 voor fcheikundige termen arm. Worden nu de woor- 

 den uit eene niet dagelijks gebruikte taal ontleend^ 

 zoo hecht men aan de termen (die, al zijn zij van 

 Grickfchen oorfprong, daarom toch nog zoo onver- 

 beterlijk niet zijn, ) zelden verkeerde begrippen. Zijn 

 intusfchen de woorden uit de algemeen gebezigde 

 taal genomen, en minder gelukkig gekozen, zoo 



Helt 



