'( -33 ■) 



Helt men zich de zaak ook minder juist voorj ja 

 zelfs, al zijn de termen juist ontleend, <lat is , voor 

 •ligcliamen van hoofdkenmerken de-rzelve, zoo moet 

 -men nog niet onophoudelijk aan é^ze 'hoofdeigcn- 

 fchap herinnerd worden, omdat hefligchaam ook an- 

 dere en zeer merkwaardige eigenfchappen lieeft. Ge- 

 •bruikt men nu eenen term uit e^ne andere taal , zoo 

 zal men dezen term meestal -als term aanzien , en 

 zelden aan de beteekenis blijven hechten, die, hoe 

 goed ook, al de kenmerken van het ligchaam nooit 

 kan uitdrukken. 



-Hierbij komt nog, dat 'ieder Scheikundige tegen- 

 woordig , nu men niet meer algemeen de 'Latijn lelie 

 taal, onder de geleerden bezigt, verpligt is, om alle 

 termen, in alle talen gebruikelijk, naauwkeurig te 

 -kennen, terwijl hij anders in zijne vorderingen zeer 

 ten achteren zou geraken. Welke vorderingen ma- 

 -ken t-egenwoordig niet de Fraiifchen, de'Engelfchen, 

 de Duitfchers, de Zweden, de Italianen in de fc hei- 

 kunde? En hoezeer wordt, het geheugen bezwaard, 

 'indien iedereen in zijne taal , andere termen gebruikt? 

 Dit geldt vooral voor die ongelukkige gewoonte, 

 om met één woord nog niet te -vreden te zijn, maar 

 er twee en meerdere voor dezelfde zelfflandigheid in 

 dezelfde taal te maken , hoedanige wij er voor fchei. 

 kundige ligchamen in onze taal velen hebben. 



•Wij zeggen dus niet te veel , dat "het -wenfchelijk 

 ware, voor ieder fcheikundig ligchaam over de ge- 

 heelÊ aarde niet meer dan eenen term te hebben. Hier- 

 door zouden wij allen elkander verüaan, .zonder 

 eenige moeite hiertoe te 'belioeven- aan te .wenden ; 

 hierdoor zouden mingeoefenden in vreerade. talen , ge- 

 EijDiiAGEN D. III. ST. I. C mak- 



