'( 44 ■) 



en praccipitatie , namelijk door in ccne zivarte ondoor- 

 fchijnc7iHc ■)^loci/Iof over te gaah door • verwarming , 

 die naat' de mindere of meerdere aanwezigheid van 

 inüiinitev ook minder of meerder eene z'warte koal- 

 achtige flof vallen liet ; terwijl de zuivere zwavelzure 

 quinine bij dien graad van warmte , benoodigd om de 

 iliannite door het zwavelzuur, als het ware, te ver- 

 kolen, alleen maar eene roodbruint kleur aanneemt, 

 door het zwavelzuur, zonder uitftooting van bezink- 

 fel^ wanh'eer er water wordt bijgevoegd. 



Het zal dus tiiet moeijelijk zijn zich te overtuigen 

 van 'de zuiverheid der zwavelzure quinine , althans te 

 beproeven, of er in dezelve al dan geen mannite 

 aanwezig is'. Tot dit einde behoeft men flechts 

 eenige greinen van het vendachte kinazout, in een 

 theekopje te doen, ener eenige druppels zuiver kleur- 

 loos zamengedrongen zwavelzuur op te druppelen, 

 tot dat men, door omroering met een glazen pijpje, 

 feene o|)losfing verkregen heeft, die men vervolgens 

 tot den opgegeven graad vari 50° c verhit , door plaat- 

 fingi bij voorbeeld i vati het kopje op eene warme 

 overdekte ftoof; zullende dan weldra de ondoor- 

 fchijnende. z'wanheid van de oplosfing en de bezin» 

 king eener koolachtige jlof'^ zoodra er water bijge- 

 voegd Wordt, de 'aanwezigheid van mannite aanwij- 

 zen; aangezien deze beide verfchijnfelen zich niet 

 zullen vertoonen bij de zuivere zwavelzure quinine. (*) 



De 

 (*) Ware de zwavelzure quinine met gewone fnikcr ver- 

 valscht , zoo zoude bovengenoemde en opgcgcveue ontdek, 

 kingswijze ook kunnen worden aangewend ^ de verkooling 

 door zwavelzuur' der vervalsclue quinine heefc alsdan nog 

 fterker plaats. 



