( 108 ) 



had in werking gehouden , waarbij eene koperen plaat 

 in het zeewater, door middel van ijzer in een ander 

 glas met zeewater geplaatst, volkomen beveiligd bleef, 

 wanneer de beide metalen door een' platinadraad en 

 de vochten der beide glazen door vochtig katoen ver- 

 eenigd waren , zoo kwam ik op de gedachte , om den 

 platinadraad, welke de beide metalen vereenigde, 

 te verbreken, verwachtende, dat er zich nu fpoedig 

 in het glas, waarin het koper geplaatst was, koper- 

 oxyde zoude vertoonen. (*) Tot mijne grooie verwon- 

 dering echter, bleek dit geenszins het geval te zijn; 

 bet water bleef volkomen helder en het koper even 

 blinkende en ongefchonden , als toen de verceniging, 

 door middel van het platinadraad, nog beftond. — 

 Na verloop van vier dagen verbrak ik de vereeniging 

 van de vochten der beide glazen , door het vochtig 

 katoen weg te nemen ; — het koper nu geheel op 

 zich zelf in het glas met zeewater geplaatst zijnde , 

 bleef niettemin volkomen voor oxydatie bewaard, en 

 er vertoonde zich geen fpoor van koper - oxyde in 

 het vocht, 



• De eerflie vermoedelijke oorzaak van dit zonder- 

 linge verfchijnfel , welke mij voor den geest kwam , 

 was, dat het zeewater in het glas deszelfs gewone 

 eigenfchap , om het koper te oxyderen , konde ver- 

 loren hebben. — Om dit te onderzoeken, nam ik 

 eene zekere hoeveelheid van dit vocht in een glaasje, 

 ivaarin ik een ander ftukje koper plaatfte, doch dit 



werd 



(*) Zie aangehaalde Verh. in de Nieuwe Verband, der 

 Ecrfte Klasfe van het K. N. Infticuut. Amil. 1&27. 

 ,3.1e Proef, p. £8. 



