C 109 ) 



werd dadelijk geoxydeerd ; mijn vermoeden was dus 

 niet gegrond; het zeewater mijner proefneming had 

 geenszins deszelfs gewone eigenfchap verloren , om 

 het koper te oxyderen. 



Nu bedacht ik of de kopere plaat door de galva- 

 nifche werking, welke zij gedurende een geruimen 

 tijd ondervonden had, welligt met eene dunne laag 

 alkalifche beftanddeelen van het zeewater mogt bedekt 

 en alzoo buiten den invloed der zuurftof gefield zijn. 

 Dit vermoeden, hetwelk reeds door den glans, 

 welke het koper behouden had, onwaarfchijnlijk ge- 

 maakt werd , bleek daarenboven , op de proef ge- 

 field zijnde, insgelijks ongegrond te zijn, daar de- 

 zelfde kopere plaat in ander zeewater geplaatst, 

 fpoedig geoxydeerd werd. 



Men fchijnt dus uit deze proefnemingen te moeten 

 opmaken , dat het zonderling verfchijnfel der voort- 

 durende befcherming van het koper , nadat de aanra- 

 king der verfchillende metalen , welke dezelve voort- 

 bragt, heeft opgehouden, moet toegefchreven wor- 

 den aan eene onderlinge en wederkeerige werking, 

 welke er tusfchen het koper en het vocht heeft plaats 

 gegrepen. 



Naar het fchijnt heeft de electrifche werking van 

 het koper met het ijzer en het zeewater, gedurende 

 een' zekeren tijd voortgezet, tusfchen de beftanddee- 

 len van het koper en het zeewater eene voortdu- 

 rende electrifche fpanning doen ontftaan, welke zich 

 krachtdadig tegen de vereeniging van de zuurftof met 

 dit metaal verzet. 



Ik heb mij overtuigd van de noodzakeliikheid , dat 

 de metalen eenigen tijd met elkander in aanraking 



BIJDRAGEN, D. III, ST. I. Il mOC- 



