C 122 ) 



den en myne eigene , zoo wel vroeger medegedeelde , 

 als latere. , 



Wanneer men ;n de eerflie plaats flechts in aan- 

 merking neemt , hoe gering de hoeveelheid der in 

 het water, hetwelk aan de planten ter oplosfing 

 werd aangeboden , opgeloste zelfftandigheden telkens 

 was en hoe weinig van zulk eene oplosfing behoefde 

 opgenomen te worden , opdat zich de volledigfte ver- 

 giftigingstoevallen vertoonden , dan zal daardoor reeds 

 het beweerde eenige ilaving ontvangen. Het boven 

 aangehaalde eerfte refultaat van schubler en zel- 

 LEa, ftrekt hier reeds ten bewijze. Mijne vierde^ 

 vijfde en andere Proeven (*), toonen hetzelfde aan, 

 bij welke de oplosfing of vermindering van het 

 vocht niet eens zeer merkbaar was. Dat eene ge» 

 ringe hoeveelheid (lofs hier buitengewone gevolgen 

 na zich fleept, welke geenzins te vergelijken zijn 

 met die, welke aanzienlijke hoeveelheden des gewo- 

 nen waters , in de gewasfen opgenomen , te weeg 

 brengen , is ook op te maken uit het derde rcfuliaat 

 van SCHUBLER en zeller.- Zij zeggen aldaar: „De 

 „meeste dezer flofFen verftoren den gewonsn was- 

 .„ dom der planten j zij werken op hare verrigtingen 



na» 



f ismen. 63* Senebier , P^y/tol, Fégéi^ V. 99. Treviranus , 

 Biologie, V. 231* DuBUGj ^HJi. di C/i. ^t Ph. XXV. p. 

 214 s. Stratimgh, de Chlorine verbindingen, befclwuwd 

 in hare fcheikuntlige , et?z. , betrekkingen, bl. 4IJ9— 492, 

 QGroning. 1827.) Hier worden de proeven van eenen on- 

 genoemden Nederlander en Van den Hoogl. van hall 

 vermeld. 

 (*} Bijdrage» fit deNatuurk.H^et, II, D. 1 St.,bL 50 en volg. 



