( I^ö ) 



die den planten -phyfiologen niet onbelangrijk zullen 

 voorkomen , te meer daar dezelve zich in andere 

 bladen allczins bevestigen , zoo als ik nader zal op- 

 geven en toelichten. — Door een matig vergrootend 

 mikroskoopje fcheen alles donkerder, dan in den na- 

 tuurlijken toeftand , de hoofdaders roodbruin gevuld , 

 de kleinere lichter bruin en groen, bijna doorfchij- 

 nend. In deze laatften was ook de ftructuur zeer 

 kenbaar celachtig. — De kleur van den doorgefneden 

 bladfteel is morfig, bruinachtig met wittere vezel- 

 punten , faprijk. De bladfchijf in water gekneusd 

 en gefiltreerd, verkoperde het. ijzer niet, en gaf met 

 ammonia ook geen koper te kennen: de bladfteel 

 even eens behandeld , gaf met laatstgenoemd vocht 

 dadelijk en duidelijk koper te kennen. Eene zaak, 

 die mij toefchijnt moeijelijk te verklaren te zijn, of 

 althans waaruit men niet te overijlend eenige gevol- 

 gen moet trekken. Toonde de bladfleel koper aan , 

 uit hoofde van pas opgedorpte oplosling van zwa- 

 velzuur-koper? welk deel kan het uitwendig aan de 

 bladfteel aanhangend gedeelte dier oplosfing, aan de 

 reactie gehad hebben? of worden de koperdeelen 

 naar den bladfteel teruggevoerd? of hoe moet men 

 anders verklaren , dat vroeger (9 Jtimj") eene naald 

 aan den rand des bladfchijfs ten duidelijkfte koper- 

 deelen aantoonde , nu daarentegen dat deel des blads 

 dezelve niet fcheen te bevatten ? of wil men , dat 

 het koper zich in de fchijf aan eenig plantaardig be- 

 ginfel hebbe verbonden , waarvan het door ijzer of 

 ammonia niet weer gefcheiden wordt? Ik zou op 

 alle deze vragen eenige gisfingen en vermoedens, 

 zoo wel uit hetgeen van elders in de planten -phy- 



fio- 



