( 131 ) 



daarom bij het vermelde karal<ter nog wel willen bij- 

 voegen , dat hetgeen eenig fchepfel in den natuurlij- 

 ken toeftand ooit aanhoudend als voedfel kan gebrui- 

 ken , nooit vergift , in den eigenlijken zin des woords 

 kan zijn, maar eenig en alleen door baarblijkelijke 

 overmaat kan fchaden. Dat ware vergiften onver- 

 duwbaar zijn en het ligchaam in het geheel niet 

 voeden, zeide reeds P. de le boe sylvius. En dat 

 van Opium enz. , deeltjes ter voeding kunnen opge- 

 nomen worden door den mensch , is niet zeer onbe- 

 grijpelijk , vooral bij het licht der tegenwoordige 

 Scheikunde en bij een e verdeeling der vergiften in 

 zuivere en onzuivere. 



Men zal ook evengemeld kenmerk bij de planten 

 eenigzins bevestigd zien , zoo als onder anderen blijkt 

 uit het volgende zeggen van deiman , van troost- 

 WYK , BONDT en LAuwERENBERG (*) : „ Ecue au- 

 „dere omftandigheid , die ons bij de proeven met de 

 „roode Praecipitaat eenigzins aanmerkelijk is voor- 

 „ gekomen, is, dat de planten even als de dieren, 

 „aan zekere zaken fchijnen te kunnen gewennen, 

 „ die hun fchadelijk zijn , mits zij van der jeugd af 

 „aan daartoe zijn voorbereid, enz." Evenwel wa- 

 ren deze gevvasfen ziekelijk. Nog meer fchijnt dit 

 bevestigd te worden door het zevende refultaat van 

 scHUBLER en ZELLER , aldus luidende : „ De ah- 



jor- 



(*) Z. KASTELEYN, Chem. et Pfe^f. Oefeningen^ III. D. 

 bl. 385. Reeds beweert dar win, dat de irritabiliteit der 

 planten, even als die der dieren , door gewoonte vermeer- 

 derd of verminderd kan worden. Zi Zoönomie , übers. von 

 BRANDis, I Th' J. 171. (^Pesth. 1801.) 



/4 



