( 133 ) 



,, hng ^eai>forl!>eer d wtrd, terwijl, daarentegen, een 

 „groot gedeelte van ïiet extract zelf in den vorm 

 „ van eene brij in den trechter terug bleef. (♦) Zelfs 

 „in zeer fijne Cochenille - oplosfing in water, welke 

 „door het ^\x\{k& fihruni heendrong, vertoonde zich 

 .„dergelijk verfchijnfel ; het water werd door de plant, 

 „zonder kleurRof, opgenomen. Bij het Laurier- 

 .„ kerswater kan zulk eene gedeeltelijke abforptie van 

 „het waterig deel alléén niet worden aangenomen; 

 „ het bleek bij de proeven zelve dikwerf geheel te 

 „worden opgenomen. Ook moet van de extracten, 

 „ bij eenen dikwerf zoo duidelijken invloed derzelve 

 „op de planten veel geabforbeerd geworden zijn." (+) 

 Hoezeer derhalve niet ontkennende, dat men on- 

 -der zekere omftandigheden aan ecnige vergiftfoorten 

 min of meer gewennen kan , fchijnt mij dit niet zoo 

 voldongen toe. Ik geef daarom de volgende proefne- 

 ming hier, zonder daaruit bepaaldelijk te durven be- 

 fluiten, dat het eerfte plantje CN°. i.) aan het ver- 

 gift gewend geworden is. 



Den a8 Jpril 1S27 nam ik een bloempotje, waar- 

 in twee plantjes van de Mimofa pudica L. , (ton- 

 den. N°. 1. had twee frisfche zaadlobblaadjes en 

 eenig fpoor van een gewoon blad tusfchen dezelve, 

 N". 2 was aan het vorige gelijk, doch het gewone 

 blad was reeds federt drie dagen geheel ontwikkeld, 



eenig- 

 (*) Welk aandeel kan de uitdamping aan dit verfchijnfel 



gehad hebben? Welk oplosbaar deel des extracts kan even- 



wei nog in de planc zijn opgenomen? 

 (t) Het is jammer, dat hier de foorc der extracten niec 



bij name genoemd isj misfchien is dit het geval in de oor- 



fpronkelijke DisfertaUe^ die ik niet zag. 



I 5 



