( 154 ) 



temii, op oude Weirandei>, éenigzins later, Cytw- 

 furtts cristattn en Poa praicnsis , daarentegen , 

 eenigzins vroeger, dan bij sinclair wordt opgege- 

 ven. Voorts heeft de ondervinding mij geleerd, dat 

 Detetylis glomerata geenszins zulk een goed gras is , 

 als door «inclair (bl. 150) en anderen wordt opge- 

 geven. Het rundvee laat dit grove harde gras in de 

 weide onaangeroerd , zoo lang het malfcher en fijner 

 foorten kan vinden, waardoor dit gras zelden donr 

 runderen gegeten wordt, voordat het door de vorst 

 van zijne hardheid verloren heeft. 



Wanneer men de bertanddeelen onzer aan zee of 

 zoute wateren gelegene weilanden met die, welke 

 binnen 's lands gevonden worden , vergelijkt , zal men 

 een zeer groot onderfcheid ontdekken, daar deze 

 zilte graslanden vooral zamengefteld zijn uit Poa 

 maritima , Poa distans , Alopecurui- bulbofus en 

 anderen, onder welke Poa maritima^ aan de kusten 

 van den Dollaert , onder den naam van kwelder of 

 kweldergras, als een voortreffelijk veevoeder be- 

 kend is. 



De tot nu toe opgegeven voorbeelden waren alle 

 van oude graslanden. Wanneer men deze nu verge- 

 lijkt met de volgende zamenftelling van een grasland, 

 op zandigen bodem met veenachtigen ondergrond in 

 de Pekel- A (prov. Gromngen) ^ hetwelk voor kor- 

 ten tijd nog bouwland was, zal men een zeer aan- 

 merkelijk verfchil ontwaren. Hier toch vond ik (12 

 Junij 1827) het algemeenst: 



lo. Poa pratensis ^ Agrostis alba en vulgaris ^ 

 Bromus mollis , Kumex acetofella , Trifolium 

 repem en camfestrc en Veronica officinalis. 



2". In 



