C 150 ) 



telijk in ecne onverdiende vergetelheid zouden gera- 

 ken , omdat ik , ten tweede , op een reisje door de 

 provincie Groningen , het een en ander dienaangaan- 

 de heb. njogen opmerken , en omdat de wijze, waarop 

 men in dit Gewest het Raygras , alhier Smeerraai 

 genoemd, tot het vormen der graslanden gebruikt, 

 geenszins algemeen bekend is. 



Wanneer wij de verfchillende wijzen van het land 

 te bebouwen en de volgorde van gewasfen , die de 

 landman in acht neemt, nagaan, is er geen gedeelte 

 onzes Vaderlands , waar het veranderen van bouw- 

 land tot grasland zoo dikwijls te pas ikomt, als in 

 Groningen en een gedeelte van het noorden van 

 Vriesland en Noordholland ^ wijl men daar veelal de 

 gewoonte heeft , om de akkers , na eenige jaren be- 

 bouwing , weder tot grasland aan te leggen , om zoo 

 doende, de hoeveelheid vruchtbare xs.t\zzx^t oï humus 

 in dezelve wederom te vermeerderen. In de overige 

 deelen van ons Vaderland, ten minste in de Noor- 

 delijke Provinciën, die, ten opzigte van den land- 

 bouw, het meest met elkander overeenkomen, blijft 

 het bouwland doorgaans bouwland, het grasland 

 grasland, ten ware dat eene bijzondere verandering 

 in de prijzen der bouwvruchten of van vee en zuivel 

 hierin eenige verwisfeling noodzakelijk maakten. Men 

 zet daar over het algemeen ongaarne den ploeg in 

 oud grasland , en is te regt van begrip , dat niets 

 gemakkelijker is, dan grasland tot boiiwland te bren- 

 gen, niets moeijelijker dan goed grasland uit den be- 

 ploegden grond daar te ftellen. Dit is dan ook in- 

 derdaad zeer bezwaarlijk, als men, mag ik wel zeg- 

 gen , de nog 7neest algemeene gewoonte in ons Land 



na* 



