C 157 ) 

 navolgt , om witte klaver met zomervruchten , b. v 

 haver of zomergarst , of in de wintergranen in het 

 voorjaar uit te zaaijen en den opflag van gras aan 

 het toeval over te laten , even alsof diezelfde zor? 

 en oplettendheid, welke bij de granen en andere bouw. 

 planten onze keus tot derzelver aankweeking bepaalt, 

 by den , voor de ganfche landhuislioudkunde zoo be- 

 langrijken grasbouw niet noodzakelijk ware. Men 

 verkrijgt bij deze handelwijze zeer langzaam een goed 

 gvasgewas, hetgeen echter natuurlijk nog het best 

 gelukt op lage vochtige , aan alle zijden door wei- 

 den omringde, landerijen. Op bouwgronden van ge- 

 wone hoogte behoudt men in de graslanden nog veel 

 te lang de nuttelooze of zelfs fchadelijke onkruiden 

 der bouwakkers, en heeft de grond, fchraal met 

 grasgewas bezet , veel van de zomerwarmte en drooste 

 te hjden, waardoor de kale plekken op deze weilan- 

 den door het verfchroeijen der graswortels nog aan- 

 merkelijk grooter worden. 



Iets beter is het reeds , als men de zoogenaamde 

 Aoo^krok zijnde het Hof en vuilnis der hooizolders. 

 met de klaver uitzaait. Dit Hof bevat, wel is waar, 

 onderfcheidene graszaden , doch vele der beste gras- 

 len, als: Lo/wm peref^ne , Hor demn prat enfe enz, 

 njpen doorgaans eerst .. den hooioogst, waardoor 

 de hooikrok bijna alleen onrijpe zaden en zaden van 

 vroegrijpe of eenjarige grasfen in zich bevat. 



Deze aanmerking heeft den heer d. h. b. a. , te 



Leeuwarden, (*) gebragt tot het aanraden van een 



,^. der- 



M, om touu>lan, in den kortflen tijd en met de Lfte kos. 

 «1JDRAGEN,D. m.ST. I. L ten 



