C 160 ) 



geene breedbladige klaver met het graszaad uit te 

 zaaijen, wijl hierdoor de vorming der graszode ver- 

 traagd zoude worden. Sinclaiiv bedoelt hier waar- 

 fchijnlijk de gewone roode of Brahandfchc klaver 

 (J^rifolium pratenfe falivurn) , welker te zware fcha- 

 diuv de jonge grasplantjes ligtelijk zoude verftikken. 

 De klaver, waarvan de fchrijver in het aangehaalde 

 Ihik fpreekt, is denkelijk de w/V/e klaver, die bij 

 het aanleggen van weilanden het meest in gebruik is. 

 Indien men ter meerdere afwisfeling, hetgeen niet af 

 te keuren is , een klein weinig roode klaver mede vi?il 

 uitzaaijen, is hiertoe voor weiland het best gefchikt 

 de wilde roode klaver {Trifolium pratenfe), welke 

 lager groeit , kleiner bladen heeft en door hare lig- 

 gende (leng meer ter afweiding gefchikt is, terwijl 

 de bovengemelde Brabandfche klaver, om groen te 

 voederen of tot hooi te maaijen meer dienftig is. 

 Beide foorten zijn welligt'lborteiijk onderfcheiden(*), 

 hetgeen mij des te waarfchijnlijker voorkomt, omdat 

 ik beide in den ceconomifcJien tuin te Groningen, 

 op denzelfden grond naast elkander gekweekt heb, 

 zonder eenigen overgang in elkander te befpeuren. De 

 wilde roode klaver maakt dikwijls een hoofdbeftand- 

 deel onzer beste weilanden uit. 



Het doel van den heer d. h. b. a. fchijnt inzon- 

 derheid geweest te zijn , om eene handleiding te ge- 

 ven om een duurzaam goed weiland te verkrijgen. 

 In de provincie Groningen heeft men doorgaans een 



an- 



(*) Men vergelijke g. e, w. crome, Hnndbiich der Na- 

 turgefchichte für Landwirthe, Hanover 1811, II, 2 S. 

 568 en 569. 



