( i62 ) 



maken, is een overblijvend, niet zeer hoog grocijend 

 gras, hetwelk gevonden wordt in alle onze weiden, 

 de zoodanige alleen uitgezonderd, die zeer laag en 

 ttiocrasftg zijn. Het is vooral algemeen op matig 

 hooge , zoo flijve en kernachtige als zavelachtige 

 kleigronden, vooral op die, welke tot vetweiding 

 van het vee in goeden naam ftaan. Ik heb het in 

 bijkans alle onze beste weilanden aangetroffen , (in- 

 zonderheid in groote menigte op de voortreffelijke 

 buitenwaarden langs onze rivieren), uit welke daad- 

 zaken men reeds van voren zoude mogen befluiten , 

 dat het onder onze beste grasfen moest gerekend wor- 

 den. Het Raygras ftoelt fterk uit en geeft eene me- 

 nigte wortelbladen , welke in den zonnefchijn glins- 

 teren en door dezen eigenen glans dit gras reeds op 

 het eerfte gezigt van de omringende grasfen onder- 

 fcheiden. Het is daarenboven kennelijk aan eene aar 

 met ongedeelde, zamengedrukte en overhoeks (in 

 verband) geplaatfte bloempjes, door één kaf blaadje 

 (gluma) gedeund. De waarneming van sinclair, 

 bl. aa6, dat het, als het niet ouder dan 3 jaren is, 

 in de tweede week van Junij bloeit, en de zaden 

 ongeveer 25 dagen later tot rijpheid brengt, is ook 

 hier in het algemeen waar, doch op oude weilanden 

 bloeit het doorgaans later , fomwijlen eerst in het be- 

 gin van Augustus. 



Men heeft vele verfcheidenheden van dit gras, 

 dat, op zeer onderfcheidene gronden groeijende, juist 

 daardoor aan vele veranderingen onderhevig is. De 

 voornaamfte der verfcheidenheden zijn bij de Gorter , 

 N". 120, en in mijne i^/ör« , N" 158, vermeld. Rain- 

 viLLE heeft in zijn herbarium 49 verfcheidenheden 



of 



