C i67 ) 



lijke hoeveelheid voedende deelen zullen zijn blij- 

 ven zitten. 



Offchoon wij nu onze lezers de goede zijde van 

 het Raygras (*) leeren kennen, mogen wij ech- 

 ter eenige min gunstige eigenCchappen van hetzelve 

 niet onopgemerkt laten. Het fchijnt namelijk, dat 

 het Raygras zeer kort moet afgeweid of de halmen 

 van tijd tot tijd afgemaaid moeten worden , omdat de 

 halmen, die jong zijnde, wel door het vee genuttigd 

 worden, bij hooger ouderdom te hard worden, en 

 dan tevens door de rijpwording van het zaad veel 

 vaag uit den grond nemen. De Hoogleeraar kops 

 (FL £ai. N". 2.01) zag in eene weide nabij den 

 Haag, welke door eenen grooten troep fchapenwerd 

 afgeweid, de veelvuldige halmen Raygras onaange- 

 roerd ftaan, fchoon het land anders kaal was gege- 

 ten. In de tweede plaats fchijnt het niet zeer lang 

 (^zes jaren volgens sinclair) op het veld te blijven, 

 zoodat er na verloop van eenige jaren, offchoon 

 fommige oude planten door jonge R&y- of andere 

 grassen vervangen worden, echter enkele kale plek- 

 ken te voorfchijn komen , of ten minste een zeer on- 

 gelijk grasgewas op het veld plaats heeft (f). Dit fchijnt 

 in het algemeen het geval te wezen, wanneer men 

 flechts ééne grasfoort tot het vormen van weiland 



uit- 



(*) In de Nieuwe wijze van Landbouw ^ Amfterdam 1765, 

 D. IV bl. 83—86, vindt men eene uitbundige loffpraak van 

 het Raygras. 



(t) De Hoogl. G. VROUK bevestigde mij dit door de 

 waarneming, dat hij het Raygras bij Baarn had gekweekt, 

 en dat het daar alleen in het eerfte jaar veel had opgebragt. 



