( Ï74 > 



fchen het gemis der reukzenuwen met het daarzijn 

 van dubbele hazelip en gefpleten verhemelte, draagt 

 WEBER het gevoelen voor, dat de oorzaak van het 

 gefpleten verhemelte, in de meeste gevallen ten 

 minde , eene betrekkelijk te groote ontwikkeling zij 

 van het reuk -orgaan, dat is, der zeefplaten en 

 fponsbeenen (*)• 



Dergelijk verfchil over zaken, die onder het be- 

 reik der zinnen vallen, was mij te zonderlinger, daar 

 het beftaat tusfchen mannen , aan wier verdienden, 

 in het vak der Ontleedkunde, niemand ligtelijik zal 

 verkiezen te twijfelen, 



rTiRDEMANN deelt ons niet enkel zijne waarnemin- 

 gen mede , maar levert in fraaije afbeeldingen het 

 bewijs van het gelijktijdig aanwezen eens dubbel ge- 

 fpleten verhemelten met herfenmisvorming en gemis 

 van reukzenuwen. Aan de waarnemingen zelve valt 

 dus geen oogenblik te twijfelen. Twijfel zou alleen 

 kunnen worden opgewekt door de gevolgen, welke 

 men uit zulke bevindingen zoude willen afleiden* 

 Maar hoewel hij zulks in drie gevallen aantrof, 

 waaruit een min voorzigtig Natuuronderzoeker al ligt 

 tot een doorgaand verband en wisfen zamenhang de- 

 zer, verfchijnfelen zoude befloten hebben, zegt bij 



?.f;;. -^.t :. 2eer 



!!93nU f!' 



(*) Zie Ueber die Zwlfchenkieferknochen des Menfchen 

 iind über die Entstehung des gefpalcenen Gaumens(WoLfs. 

 rachen), ven Dr. m. j. weber, Profesfor der verglei- 

 cbenden und pathologifchen Anatomie, zu Bonn. In No- 

 tizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde. N°. 414* 

 januar, 1828. pag. 281 et feqq. 



