( 211 > 



op de magneetnaald, die als een gevolg van dé vóór- 

 gaande kan befchouwd worden, is de aantrekking of 

 afflooting der verfehillende polen van eene naald, die 

 met de rigting van den ftroora een' regten hoek maakt. 

 Deze proef gefchiedt door eene kleine eilindervormige 

 magneetnaald, die met haakjes voorzien, aan den zij- 

 den draad s opgehangen en door den knip ê op de ver- 

 eischte hoogten geplaatst worde. In den geleider 

 Fig, 3, is nu eene opening ST, voor welke de mag- 

 neet hangt, indien die geleider op zijne plaats gefteld 

 wordt. Wanneer men nu zorg draagt, dat deze ge- 

 leider goed Verticaal ftaat , zoodat.de magneet vrij- 

 hangt, zal dezelve, na het nederdrukken deraanhang- 

 fels bij Kj en van, den geleider q, het bekende ver-^ 

 fchijnfel vertoonen. 



Niet minder belangrijk is het door faraday het 

 eerst ontdekte verfchijnfel , . </tf; . </c vnj bewegen- 

 de pool èener magnectnaald ^ om den electrifchen 

 geleider ronddraait» Tot deze proeven dient een 

 glas, Fig. 23, dat met kwik gevuld wordt, waarin 

 eene cirkelvormige magneetftaaf, Fig. 24, met een 

 tegenwigt van platina voorzien , regtftandig drijft. Dit 

 glas wordt boven de opening P zoo geplaatst , dat de 

 voet van hetzelve geen der daar liggende geleiders 

 raakt. Eene koperen ftreep IL kan in het kwik van 

 het glas en, tevens. Jn eene -der holten O qf O'. ge- 

 bragt worden. Verder wordt een koperdraad '->d'/^' 

 Fig>:. 17, door middel van eene klemfcbroef, in' eenr: 

 der, bakjes ,a;j' vastgemaakt, en nu kan men eenen 

 electrifchen, ftroom , verkregen.. Komt het koperdraad 

 hfvci het kwik van het glas, dan begint de magneet, 

 rondom zijne as draaijendé, ook om hét kopérdriid 



O 4 te 



