( 213 ) 



van een' geleider, om de magneetdaaf , bewijzen, 

 door liet drievoetje , Fig. ia , met deszelfs toebehoo- 

 ren en den geleider , Fig, 14. Wanneer nu twee of 

 drie magneetftaven, tegen het Icoperdraad iSG, zoo 

 na mogelijk met hunne gelijknamige polen bij iS", wor- 

 den gezet, dan begint terftond de ronddraaijende be- 

 weging van Fig. 14, welke wordt omgekeerd, wan- 

 neer de andere beneden of dezelfde boven S gebragt 

 wordt, gelijk ook door het omkeeren van den ftroom 

 in Fig. 14. 



3». De proeven , die betrekking hebben op den 

 invloed van het magnetisme der aarde op de gelei- 

 ders , kunnen uit de voorgaande worden afgeleid. — 

 Bij deze proeven nu worden de vaste geleiders ge- 

 heel weggelaten , en de electriciteit gaat uit A dade- 

 lijk in B over, en voorts bedient men zich van den 

 toeüel k. 



Wanneer of de cirkel Fig. 16, of de regthoek 

 Fig. 18, in de balqes worden opgehangen, en de 

 Ilroom langs dezelve loopt , nemen deze eene ftand- 

 vastige ftelling aan, die loodregt is op den magneti- 

 fchen meridiaan , zoodat de ftroom , die klimt , naar 

 het westen gekeerd is , in welke rigting de magneet- 

 pool der aarde aan de linkerzijde van den ftroom zich 

 bevindt. Omdat de bewegingen van den cirkel zoo 

 wel als van den regthoek bepaald zijn , door de wijze 

 waarop zij worden opgehangen , kan in plaats van 

 dezen, Fig. 17 genomen worden, die in het bakje »S 

 wordt geplaatst, en waarin de ftroom door het ko- 

 perdraad b d wordt geleid. 



Omdat deze magnetifche verfchijnfels bij deze ge- 

 leiders niet zeer duidelijk zijn, gebruikt men de zoo- 



O 5 ge- 



