( 214 ) 



genoemde clectrodynarnifche cilinden , Fig, 19 en 20. 

 De eene, die in de bakjes wordt opgehangen, plaatst 

 zich bij eene fterke werkipg der kolom met deszelfs 

 lengte-as in den magnetifchen meridiaan , zoodat de 

 opklimmende zijde van den ftroom naar het westen 

 ftaat. Deze geleider wordt ook in allen opzigte een 

 volkomen magneet , wiens eene pool , naar het noor- 

 den ftaande, de noordpool der magneetnaald afftoot. 

 En dat twee zoodanige cilinders, even als twee mag- 

 neten op elkander werken , wordt aangetoond door 

 den een met de uiteinden G en // in de holten GenH 

 te brengen, waartoe het houtje l? in de klemfchroef a 

 wordt vastgehouden. Nu wordt ook het wipje K 

 gebezigd, om den firoom te geleiden, en alsdan zal 

 de wederkeerige werking zich dadelijk vertoonen, mits 

 de kolom eene fterke werking hebbe. 



Ook de invloed van het magnetisme der aarde kan 

 worden opgemerkt bij den geleider Fig, 8 , die daar- 

 door van zijne verticale rigting eenigzins wordt afge- 

 bragt. Of de ronddraaijende beweging der geleiders 

 Fig. 13 en 14, door de aarde wordt bewerkt , fchijnt 

 nog onzeker te zijn. 



4°. Er is eindelijk nu nog overig , dat wij fpreken 

 over de werking van de galvanifche electriciteit op 

 ongemagnetifeerd ijzer en daal, hetgeen in weinig 

 woorden kan worden afgehandeld. 

 ■ : Hangt men den geleider Ftg, 8, in de bakjes j 

 ien houdt dien daarbij eenig ijzervijlfel , dan ziet men 

 hetzelve zich .in . verfchillende kleine ringen om het 

 koperdraad zetten, en bij het afbreken van de ver- 

 eeniging titsfchen de beide polen , hetzelve dadelijk 

 vallen. Dit verfcbijnfel is zeker bij andere toefiellen 



meer 



