( aao ) 



bindingen zijn van oxyden met chlore , maar met on- 

 derchlorigziiur , en ik acht het onmogelijk, wanneer 

 men dezelve voor chlor-verbindingen houdt, om deze 

 verfchijnfelen naar behooren te kunnen verklaren. Het 

 ijzeroxydule immers wordt in oxyde veranderd en te- 

 vens afgefchciden ; er moet derhalve zuurftof vrij wor- 

 den , die zich met het oxydule vereenigt : indien nu 

 de chlorurc de chaux waarlijk eene verbinding van 

 kalk en chlore is, zoo kan ik de hoogere oxydatie 

 van het ijzeroxydule niet anders dan op deze wijze 

 verklaren : dat de kalk zich met het zwavelzuur ver- 

 bindt, dat hierdoor Chlore en ijzeroxydule vrij wor- 

 den , en dat het water door de vereen igde werking 

 dezer beide ftofFen op hetzelve wordt ontleed, de 

 waterdof zich met het chlore tot chlorwaterflofzuur 

 en de zuurftof met het ijzeroxydule tot ijzeroxyde 

 verbindt. Op deze wijze nu kan men wel de oorzaak 

 verklaren , waarom het tjzeroxydule in oxyde veran- 

 dert, maar geenziris waarom het oxyde wordt afge- 

 fchciden; want indien chlorwaterflofzuur met ijzer- 

 oxyde in aanraking is, dan wordt het laatfte opgelost 

 en er wordt ijzer-chloride gevormd. De affcheiding 

 derhalve van het ijzeroxyde is een ftellig bewijs tegen 

 deze verklaring : en hoe kan er daarenboven chlorgas 

 ontwikkelen , indien het chlore zich met de waterflof 

 verbindt ? — Wanneer wij daarentegen de?-e zooge- 

 naamde chlorures voor onderchlorigzure zouten hou- 

 den, dan kunnen niet alleen vele andere, maar ook 

 de (Iraks opgegevene verfchijnfelen op eene duidelijke 

 en eenvoudige wijze worden verklaard. Zoo fpoedig 

 toch eene oplosfing van den onderchlorigzuren kalk 

 bij die van zwavelzuur ijzeroxydule wordt gevoegd, 



verr 



