( 233 ) 



breekt; zoo doende is de Pasfangrahan van Tapos^ 

 welke misfchien lang onbezoch: en eenzaam was , op 

 eens in een vrolijk , volkrijk dorpje veranderd. De 

 landftreek is ftreelend fraai ; het uitzigt ftrekt zich in 

 het N. W. over den rug van den Salak en in her N. 

 verre over Buitenzorg tot aan het vlakke ftrand uit. 



Ongeval er op 400 pasfen achter de woningen be- 

 ginnen de zeer uitgeftrekte koffijplantagiën, overal 

 aan het oorfpronkelijk woud grenzende; zij ftrekken 

 zich niet alleen, op eene gelijke vlakte, zeer wijd 

 oostwaarts uit, maar ook nog hooger opwaarts, ten 

 minste ter hoogte van 6 i 800 voeten , waarvan wij 

 ons door meernaauwkenrige barometrifche waarnemin- 

 gen nader verzekeren zullen. Van zeer toegangbare 

 wegen doorfneden, beOaan zij vele bergruggen. Elke 

 plantagie wordt van het W. tegen het O. door eene 

 beek begrensd. Zij zijn voor ornithologirche waar- 

 nemingen te belangrijker, daar men in het woud 

 flechts met groote moeite en meestal vruchteloos kan 

 trachten voort te dringen, en bijna alle dieren, 

 welke hetzelve bewonen, herwaarts heendwalen. Hier 

 en daar voeren paden door de wildernis tot aan de 

 woudftroomen, en tot de hoogstgelegene plantagie is 

 een weg, een uur opwaarts, zoo wel toegangbaar 

 gemaakt, dat ik zelden te voet van de jagt terug- 

 keere, zonder mij daarboven een rijpaard te laten te 

 gemoet voeren. 



Om zich een duidelijk begrip van deze plantagie te 

 maken , moet men zich de ten hoogfte 20 voet hooge 

 koffijplanten als eene niet ondoordringbare , maar toch 

 digt ineengewikkel(^e masfa van rankvormige takken 

 voorftellen , digt bedekt met 2—3 duimen lange, dikke, 



don- 



