C ^38 ) 



heel tot den eigenlijken bodem van het water bepaald 

 ware. Want, in plaats, dat in andere landen, de 

 oevers der ftroomen, in het drooge jaargetijde, eene 

 van planten beroofde ruimte aanbieden , reikt hier het 

 goddelijk fchoon, maar voor dea zoöloogdikwerf on- 

 verdragelijke , plantenrijk tot digt aan hst water. Er 

 blijft dus niets over , dan om in het water zelf rond 

 te wandelen, en daar heeft de arme jager weder met 

 de gladde rotsftukken en den woedenden ftroom tp 

 kampen. Evenwel (want zulk eene vrees had ik voor 

 het beklimmen van den berg, zonder vooraf gebaan- 

 den weg) verliet ik dit water niet weder, voordat 

 ik op den gelijkgemaakten grond geraakte, langs wel- 

 ken ik naar Tapos terugkeerde. 



In mijne poging, om verre naar boven door te 

 dringen , werd ik weldra door wild over elkander 

 geftorte rotsflukken verhinderd; de teruggang echter 

 was mogelijk, en, in weerwil der armoede aan die- 

 ren, door de onbefchrijfelijke pracht van het woud 

 zeer belangrijk voor mij. Op dit eenzame plekje viel 

 mij de plaats van schiller in : „ Wo die Walder 

 „am dünkelften nachten." Want op vele plaatfen 

 kunnen flechts de loodregte zonneltialen doordrin- 

 gen, en vormt de vegetatie een digt lommer boven 

 het hoofd van den wandelaar. Wat zal het daar van 

 vogels gewemeld hebben , hoor ik U uitroepen ! geens- 

 zins , waarde vriend ! en dit wist te voren ik wel. -r- 

 Mijn ornithologisch doelwit was flechts om twee 

 foorten op hunne lievelingsplekjes waar te nemen, 

 en dit bereikte ik. Ik bedoel Myophorus metalUcus 

 £n Enicurus vclatus ; welke beide vogels mij bij den 



Pa- 



