( a4i ) 



koude van den vorigen nacht het water meteene dunne 

 ijskorst bedekt ziet, welke echter fpoedig door de 

 zonnefiralen verdwijnt. De thermometer ftaat hier 

 meest, reeds bij het opgaan der zon, opi4"'p.EAUMUR, 

 en in zoo verre zult gij de vergelijking dubbel be- 

 lagchelijk vinden. Ik wil dezelve ook niet verdedi- 

 digen; maar de gedachte komt toch telkens bij mij 

 terug; welligt alleen daarom , omdat het gefchreeuw 

 van Bticco armillaris ^ hetwelk voornamelijk des mor- 

 gens, overal klinkt, zeer naar de toonen gelijkt, 

 welke eene fteen voortbrengt, die op dun ijs voort- 

 rolt I tok I tok I — I w --' .-^ v-' — ' I gedurig ver-* 

 fnellende, eindelijk trillende en een octaaf lager wor- 

 dende. 



Het gefchreeuw van den Centropus affinis gelijkt 

 ook naar dezelfde toonen; hoewel bij dezen echter 

 de overeenkomst minder bedriegelijk is. 



Deze plompe, eenvoudige vogels zitten gelijk de 

 overige foorten, uren lang op denzelfden tak, en de 

 roepftem van den eenen wordt door dien van eenen 

 anderen zonder verpoozing beantwoord ; zij begroeten 

 daarmede de opgaande zon; maar zelfs voor haren 

 opgang , wordt het woud vooral verlevendigd door het 

 gefchreeuw van den Edolius cincraceus en remifer ^ 

 onrustige gasten, die even als de foorten, welke le- 

 VAILLANT in Afrika waarnam, zich voornamelijk des 

 morgens en des avonds, tot kleine, woeste troepen 

 vereenigen. Edolius cinereus is een der op Java ge- 

 meende vogels; hier echter, naar het mij voorkomt, 

 zeer gemeen. Zijne wijze van zijn is geheel diè 

 éenér Muscicapa^ daar hij even als deze, in onafge- 



ö 3 bro-- 



