C 243 ) 



pidóta , KUHL , welke de heer muller voor eenige 

 dagen fchoot. — Zij houden zich digt boven den 

 grond , of op den grond , in het digtst van het bosch 

 op* De heer muller zag de M. epilepidota eveit 

 fitó een hoentje, met hare lange beenen, onderde 

 wild over den grond verfpreide bladen voortkrabbe- 

 l€n. — Ik was op onze heenreize reeds zoo gelukkig 

 geweest, voor het eerst de Sylyia trivittata k. te 

 fchieten, wier gezang eenigzins naar dat van de 

 S. tfoglodytes gelijkend, mij reeds te voren getrof- 

 fen had, maar welke ik nog niet in het gezigt had 

 kunnen krijgen. — Even zoo was ik over den vangst 

 van een fraai mannetje van Orthotomus ruficapilla 

 TEMM. verheugd. Dit vogeltje is hier in het geheel 

 niet zelden, en verraadt zich zoo wel in hetoor- 

 fpronkelijk woud als in de koffijplantagie , door zijn 

 eigenaardig gezang; het is in het geheel niet fchuw,; 

 ftiaaï- zeer moeijelijk te fchieten. Een uur lang rond- 

 gedwaald, en het onaangenaam, fcherp gefluit digt' 

 bövétt zich gehoord te hebben , zonder meer dan 

 eéne zvvakke beweging in dekbladeren te bemerken.; 

 ■wil nog niets zeggen. Het vogeltje komt nooit op 

 eenen vrijen tak, en ontglipt, in eeuwigdurende be- 

 weging, aan het oog, of is eindelijk zoo nabij, dat 

 men niet fchieten wil (*> De heer muller loste 



het 



• (*) Mfet dezelfde zwarigheden gaat de jagt' op de S^^lvia 

 païustris bechst. in de lente vergezeld. Ik herinner mij 

 eene Zoodanige jagt, toen ik in de vroegere jaren mijner 

 jïtigd, gelukkige uren in de heerlijke dennenbosfchen 

 fleet, welke de woning van mijnen voortreffelijken vriend,- 

 den heer brehm , te Renthendorfy omgeven. Mijn vriend 



Q 4 Hiet 



