C 3H ) 



PONS E cn anderen deze roestkleurige (lof voor het 

 tweede tijdperk der ziekte te houden, hetgeen ik meen 

 te moeten betwijfelen. Meermalen toch heb ik roest 

 en br and-aren gezien op plaatfen , op welke ik vol- 

 ftrekt geenen honij^dauw had kunnen bemerken. Door 

 fterke regens wordt de honigdauw afgefpoeld , terwijl 

 het roest veel gevonden wordt , wanneer fterke warmte 

 met regens plotfeling afwisfelt- Twee ziekten kun- 

 nen elkander dikwijls opvolgen , zonder daarom de- 

 zelfde te wezen. 



Dit bevestigt zich jdoordien men op eiken, elzen, 

 linden enz. wel honigdauw, raaar geen roest waar- 

 neemt. Het uitgezweete honigachtige fap verdroogt 

 en vertoont een bruinachtig of vuil zwart (lof, wan- 

 neer geene regens hetzelve affpoelen , doch dit op- 

 pervlakkige ftof is een afgefcheiden deel, een dood 

 imrganisch ligchaam , dat niet , zoo als de roest , in 

 de opperhuid zelve ingeworteld is. Afgewasfchen ho- 

 nigdauw laat geen fpoor op de bladeren over; afge- 

 wasfchen roest, duidelijke likteekens in de opperhuid 

 der plant. Onlangs deelde mij ook de Heer r. wes- 

 TERHOFF , Med. Doet. te WarfFum , de bevestigende 

 waarneming mede , dat hij in het jaar 1827 op de 

 bladeren der gewone fnijboonen eerst veel honigdauw 

 gezien had , en naderhand in groote menigte op de- 

 zelfde planten het rood (Uredo Fabae, pers.), het- 

 geen zeker weder andere plantjes zijn , dan die , welke 

 roest en brand-aren vormen. 



Ten opzigte van de gevolgen van den honigdauw 

 heerfchen er onderfcheidene gevoelens, doch meest 

 alle afgeleid van het denkbeeld, dat deze ftof, even 

 als dauw , uit de lucht zoude nedervallen , doch ove- 



ri- 



