( 3ï5 ) 



ïigens gedeeltelijk, ten minste uit de ondervinding 

 der landlieden, ontleend. ! ■. '■ 30; ;;:;,( 



Vooreerst wordt lionigdauw algemeen gehouden- ais! 

 oorzaak van den roesi, mecldainv en br and-ar en\ 

 welke alle echter verfchillende ziekten zijn , die vaak 

 op den honigdauw volgen, en dikwijls uit eene en de- 

 zelfde oorzaak ontdaan. Sommige tuinliedenmeenen, 

 dat het vallen van den honigdauw het -wit of den 

 meeïdamv in de erwten zoude veroorzaken , terwijl 

 vele kleiboeren in de Provincie Utrecht integendeel 

 gelooven , dat de honigdauw .de veld-erwten veel goed 

 doet , wijl deze dan- eerst wel zouden beginnen te 

 groeijen en te laden^ , Daar, nu de honigdauw juist 

 waargenomen wordt in het jaargetijde, dat voor den 

 groei der gewasfen het voordeeligst is , kan men op: 

 deze laatfte waarneming weinig ftaat maken ; .doch zoa 

 dezelve gegrond is, is in dat geval de honigdauw/ 

 welligt alleen als een teeken van volfappigheid aan: 

 te merken. De tegen ftrijdigheid echter van de g'e^: 

 voelens der landlieden op dit punt doet genoegzaam 

 zien, dat zij met de ware natuur des honigdauvvs 

 niet bekend zijn. ' ' .y^^j ;; 



De Heer j. w. serrurier te 's Heerenberg in 

 Gelderland befchouvvt als de bewezene oorzaak van 

 den brand in de tarwe: „den honigdauw, wanneer 

 „in het heete jaargetijde, vóór, omftreeks, of even 

 „na St. Jan, één druppel van denzelven, den tee- 

 „ deren bloemknop der tarwe, terwijl zij zich pas 

 „ontüoten heeft, bedekt (*)" en raadt daarom aan , 



om 

 Q) Zie den Vriend des Vaderlands- I , biz. 8p6. 

 Bijdragen D. III ST. I. . X 



