C 316 ) 



om de tarw uit te zaaijen van vóór de helft van 

 Jiilij tot in liet laatst van dezelfde maand, en wel 

 het groffte en zuiverde koren, hetwelk vrij was van 

 alle onkruidzaad. Offchoon ik mij nu met deze ver- 

 klaring van het ontdaan der brand-aren , volgens het 

 vroeger gezegde , moeijelijk kan vereenigen , verdient 

 echter de flotfom der ondervinding van dezen prac- 

 tifchen landbouwer , dat hij , namelijk , federt de in- 

 voering dezer nieuwe handelwijze, in zijn geheel 

 verbouw nooit meer eene enkele van brand befmette 

 aar heeft ontdekt (t. a. pi. blz. 894) al de aan- 

 dacht van deskundigen. Misfchien worden , door 

 deze zeer vervroegde zaaijing, (die evenwel, niet overal 

 zoude zijn in te voeren) , de tarwe-planten fterker en 

 hierdoor aan den eenen kant minder aan honigdauw, 

 aan den anderen kant minder aan brand-aren onderhe- 

 vig. Wanneer de planten, als een bewijs van eene 

 min gunflige gefteldheid hunner fappen , in den bloei- 

 tijd honigdauw vertoonen , is dit natuurlijk daarom 

 vooral nadeelig, omdat de planten alsdan de meeste 

 en best-bereide fappen noodig hebben , hetgeen dan 

 ook bevestigd wordt, door de waarneming der Oost- 

 vriezen (*) , dat hoe trager de aren rijpen , de ho- 

 nigdauw te meer nadeel veroorzaakt. Daar echter 

 de honigdauw in eene geringe hoeveelheid , gelijk 

 boven is aangemerkt, niet fchaadt, maar, alleen bij 

 zeer fterke warmte en droogte, door overmaat na» 

 deelig wordt , is het te begrijpen , dat de honigdauw 

 der tarwe geen kwaad doet, wanneer deze vóór het 

 begin van Junij, dus vóór de flerkfte warmte en 



droog- 

 (♦) Staat van dea Landbouw i5o8 » § 4. 



