C 328 ) 



welke lucht het geheele ligchaam des diers in het 

 water werd opgeheven. Kunnen deze luchtbelletjes 

 in dit kanaal gevormd worden , dan kunnen wij ook 

 begrijpen , hoe het diertje door behulp daarvan aan 

 de oppervlakte des waters kan blijven hangen en mo- 

 gen wij zelfs vermoeden , dat dit hulpmiddel mede- 

 werkt tot de vaste aanhechting van hun achterlijf aan 

 de hen omringende ligchamen. 



Tremblby zegt ook blz. 41 dat hij de polypen 

 nooit heeft zien zwemmen , offchoon hij dezelve 

 meermalen met opzet van de wanden van het glas 

 had losgemaakt, en tot beweging gepoogd had te 

 dwingen; doch deze waren allen, zoodra zij losge- 

 maakt waren , naar den bodem gezonken. Hetzelfde 

 ondervond ook rösel (*) en ook ik heb dezelve 

 nooit door kunst aan het zwemmen kunnen brengen , 

 noch dezelve zien zwemmen , nadat zij eenen gerui- 

 men tijd in glazen bewaard waren geweest , waar- 

 fchijnlijk wegens grootere zwakte of ziekelijkheid , 

 welke hunne bleeker wordende kleur fcheen aan te 

 toonen. Toen ik hen echter nog maar zeer korten 

 tijd in een glas gehad had, en zij dus nog meer in 

 eenen natuurlijken ftaat waren, heb ik dit zwemmen 

 bij meer dan eene polyp duidelijk gezien. Als zij, 

 namelijk , aan de oppervlakte van het water uitge- 

 ftrekt lagen , trokken zij hun achterlijf naar de ar- 

 men toe, hielden vervolgens het achterlijf ftil, ora 

 de armen, die bijna den ganfchen tijd krom uitge- 

 fpreid flonden, vooruit te brengen en trokken zij 



dan 



(*) De Natuurlijke Historie der Infekten, III Deel, 

 2de Stuk, blz. 424. 



