C 341 ) 



overdwars, en bukken wij met het hoofd zoo verre 

 naar beneden, dat wij tusfchen de beenendoor, naar 

 voorwerpen zien , dan moet ook het beeld geheel op 

 het netvlies voorkomen, en een' ftand aannemen ge-j 

 heel omgekeerd bij dien , in welke wij gewoon zijn 

 te zien ; ondertusfchen leert de ondervinding , dat in 

 al die verfchillende gevallen en ftanden der beeldjes , 

 het in ons zien , geen het minste verfchil maakt , en 

 wij de voorwerpen altijd regt zien , alleen dan zien 

 wij de voorwerpen verkeerd en het onderst boven 

 flaan, wanneer wij door geflepen glazen of an- 

 dere middelftoffen , die de lichtftraltn ombuigen, het 

 beeld der voorwerpen zelf, omkeeren. Het blijkt 

 dan nu al terftond , dat de ftand der beeldjes achter 

 in het oog niets aan ons zien afdoet ; de ziel heeft 

 immers geen tweede oog , om die beeldjes te zien , 

 het indrukfel , welke deze te zamen gekomen licht- 

 flralen veroorzaken, maakt de gewaarwording uit: 

 bedenken wij flechts, dat wij niet kunnen weten hoe- 

 danig de indrukfelen der zinnen , de voorflellingen 

 in onze ziel maken : bij voorbeeld , ik zie een' toren :• 

 de lichtftralen , welke deze toren terugkaatst, komen 

 in mijne oogen , veroorzaken daar eenen indruk, en 

 daardoor ontftaat in mijne ziel een denkbeeld, waar- 

 door ik zeggen kan: ik zie iets: wanneer ik nu reeds 

 te voren een denkbeeld van een' toren gehad heb , en 

 ik dan dit denkbeeld daarmede vergelijk, dan kan ik 

 zeggen : ik zie een' toren : maar (laat nu deze toren 

 regt of omgekeerd? Bezien wij eerst, wat wij regt 

 of omgekeerd noemen: het is immers klaarblijkelijk, 

 dat wij alles bij den grond, waarop wij ons zelven 



be- 



