C 342 ) 



bevinden, vergelijken en naar den fhnd van ons 

 eigen ligciiaam oordeelen. Wij zeggen dan een voor- 

 werp regt overeind te ftaan , wanneer het onderste ge- 

 deelte zich op den grond bevindt, en het bovenfte, even 

 als ,ons hoofd , naar lucht en wolken gekeerd is , dat is , 

 wanneer het ftaat, zoo als' wij zelven gewoon zijn 

 te ftaan en de zwaartekracht ons dit doet gevoelen. 

 Alle voorwerpen dan , welke met hun onderfte ge- 

 deelte op den grond ftaan , hebben een' ftand zoo als 

 wij zelven hebben , en ons. verftand, befluit , dat zij 

 regt (laan. Het begrip dan van regt en omgekeerd 

 ftaan der voorwerpen, hangt af, .van deh grond , 

 waarop wij zelven ftaan of leven , zoo als wij reeds 

 zeiden van den ftand van ons ligchaam. Brengen wij 

 dit nu over tot de beeldjes, welke de te zaraen ko- 

 mende lichtbundels achter in het oog formeren, dan 

 volgt, mijns inziens, van zelf, dat het indrukfel, 

 welke dat beeldje maakt, ook den grond, waarop iiet 

 fl-aat , te gelijk met anderen met zich voert : elk 

 beeldje dan in het oog, hoedanig ook op het netvlies 

 afgeteekend, regt, fcheef of omgekeerd, wordt door 

 ons regt opftaande waargenomen , wanneer het boven- 

 einde van hetzelve tegelijk met alle anderen , naar 

 lucht en v»rolken gekeerd, en het voetftuk of onderfte 

 deel op of naar den grond rustende is , bij voorb. , 

 de boom waarvan wij zoo even fpraken, ftaat dan 

 achter in het oog of op het netvlies omgekeerd; 

 doch de grond ook eveneens, hij ftaat met het wortel- 

 einde op den grond, en de top van denzelvenis, naar 

 hetgeen wij boven noeüien, gekeerd: hij ftaat zoo 

 als wij ons bevinden, wanneer Vij regtop ftaan, en 



wij 



J 



