e 25 3 



verfchilt de hoeveelheid van her re gchniilccn zaaizaad 

 niet (bl. 35). Meer vcrlchilt de bcarbeiding, i.adat 

 het koolzaad is uitgekomen , daar men mer de aldaar 

 gebruikelijke voetploeg, doch eenigzins ligter van 

 maakfel , eens in den herfst en twee- of drie-malen 

 in het voorjaar tusfchen de rijen ploegt, om dfen 

 akker van onkruid te zuiveren en de aarde tevens te- 

 gen den wortel der planren een weinig op te hoo- 

 gen, waartoe men natuurlijk eens naar de eene zijde 

 en eens weer terug moet ploegen, om de rijen aan 

 elke zijde aan te hoogen. Zoude men tot het bou- 

 wen tusfchen deze rijen niet met vrucht eene aan- 

 aardploeg kunnen bezigen , welke namelijk aan elke 

 zijde een rister of (Irijkbord heeft, en dus, door 

 een paard tusfchen de rijen voortgetrokken zijnde, 

 den grond aan weerszijden te gelijk tegen de planten 

 aanhoogt? (*) 



De voordeden van deze nieuwe wijze van land- 

 bouw beftaat , voornamelijk hierin, dat het koolzaad 

 daarbij op minder zuivere akkers kan verbouwd wor- 

 den, en vooral dat de grond door de geftadige om- 

 werking en blootftelling aan de lucht voor een op- 

 volgende vrucht veel gefchikter wordt. De plant 

 wordt wel fterker van gewas, doch velen meenen 

 dat het zaad zelve minder deugdzaam is , uit hoofde 

 dat het, bij meerder nagroei en grooter aantal zij- 



fcheu- 



(*) Dit verdag reeds gefteld hebbende, las ik tot mijn 

 groot genoegen in den Vriend de% Faderlandi I. D. , bl. 895: 

 (Nov. 1827) dat de Heer j. w. seururier te ^sHeeren- 

 berg, in Gelderland^ dezen ploeg met dubbele risters bij 

 het op rijen gezaaide koolzaad reeds gebruikt. 



B5 



