( I20 ) 



dieren, welke in ons vaderland gevonden worden. 

 Beide deelen getuigen van des Schrijvers algemeene 

 kennis, en het tweede vooral van zijn eigen onder- 

 zoek in dezen, hetgeen aan dit tweede deel, raar 

 mijn inzien, de meeste waarde geeft. Bij eene be- 

 fchouwing van de natuurlijke gefchiedenis der week- 

 dieren in het algemeen, is het natuurlijk verdienfte- 

 lijk , dat men alle deze dieren niet zelf kunnende 

 onderzoeken, uit de beste en nieuwfte bronnen putte , 

 welken lof men den Schrijver inderdaad mag toeken- 

 nen, daar hij cüvier, pfeiffer, eojanüs, ca- 

 Rus, swAMMERDAM en anderen tot leidsleiden geko- 

 zen heeft. Ik wil mij echter bij dit eerfte gedeelte 

 niet ophouden, ten einde het tweede en voornaamfte 

 deel, hetgeen vooral op eigene waarnemingen fteunt, 

 met alle oplettendheid te kunnen nagaan. 



In de opnoeming der gedachten en foorten is hier 

 voornamelijk cuvier, lamarck, pfeiffer en dra- 

 PARNAüD gevolgd, terwijl hij met een kruisje die 

 foorien heeft aangeteekend , welke hij zelf in ons va- 

 derland heeft gezien. Ten einde nu te doen zien, 

 hoe veel de heer waardenburg in onze inlandfche 

 weekdieren heeft verrigt en tevens eenige bijdragen 

 tot dit deel onzer Fauna te geven, wil ik zijne op- 

 gave met dit deel der Nederlandfche Fauna in de 

 Verhandelingen der Hollandfchc Maatfchappij van 

 Wetenfchappen te Haarlem, Deel XV, (luk 2, en 

 met eenige van mijne eigene aanteekeningen dienaan- 

 gaande kortelijk vergelijken , ten einde een overzigt 

 te geven van den tegenwoordigen ftaat onzer kundig- 

 heden nopens onze inlandfche weekdieren, hierin de 

 door waardenburg gevolgde orde aannemende: 



Van 



