C 138 ) 



die de uit- en inwendige zamenftelling van dcnzelvcn 

 duidelijk voorftellen. Wij moeten onze lezers hier 

 naar verwijzen , omdat wij zonder afbeelding moeije- 

 lijlc liet werktuig kunnen doen kennen. Een trechter 

 eindigt in eene enge buis, die het door den eerften 

 opgevangen water brengt , op een , met kromme fchoep- 

 jes voorzien waterradje. Dit rad wordt dus door het 

 gewigt van het water bewogen , en zal naar mate der 

 hoeveelheid water meer omgedraaid worden ; hetwelk 

 door eenen index kan worden aangeduid. Dit is 

 dus voor kleine hoeveelheden water voldoende. Brengt 

 echter de trechter meer water aan , dan op eene der 

 fchoepen kan geladen worden , zoo vervangt eene an- 

 dere deze laatfte , en door middel van raderwerk en 

 indices is men alzoo in ftaat het aantal omdraaijingen 

 van het rad , dus de hoeveelheid gevallen regenwater 

 in den trechter naauwkeurig te kunnen bepalen. — 

 Deze regenmeter heeft twee voordeden : 1°. wijst 

 hij zonder eenige bijzondere handgreep de hoeveel- 

 heid water aan ; 2°. wordt er weinig water uit den- 

 zelven verdampt. g. j. m. 



143. Door oxydum cupri heeft marcet amylum, 

 hordeïnum , gluten en fermentum ontleed (Mém. de 

 la Soc. de Phys. etc. de Genève, T. ap. apag. 217.) 

 en er de volgende evenredigheid der beftanddeelen in 

 gevonden. 



Carbonium Oxygen. Hydrog. Azotum 

 Amylum . . • . 43,7 . 

 Hordeïnum . . . 44,2 . , 



Gluten 55,7 . . 



Fermentum . . . 30,5 . , 



