( 139 ) 



144' Bij gelegenheid eener vergiftiging door rotten- 

 kriiid, te Edimburg gelcliied, kwam voor de regt- 

 bank de vraag voor , of liet rottenkruid al dan niet 

 eenigen fmaak Iiad , en zoo ja , welken. Daar de gevoe- 

 lens hierover verfchilden, en men bij fommige fchrijvers 

 eenen zuren fmaak!, bij anderen eenen zoeten , bij ande- 

 ren eene fmakeloosheid vond aangeteekend, werden er vijf 

 heeren in commisfie gelleld, om den fmaak van rot- 

 tenkruid te bepalen. Men deed , te dien einde , 

 2—4 grein fijn rottenkruid op het midden der tong van 

 deze heeren plaatfen, gedurende den tijd van § mi- 

 nuut. Twee van de vijf meenden eenen zoeten fmaak 

 waargenomen te hebben , de anderen hadden geenen 

 fmaak waargenomen. Eene oplosfing van rottenkruid 

 deed aan allen een' flaauwen zoeten imaak gewaar 

 worden. (Journ. de Ch. IVIéd. Janv. 1828). Wij zou- 

 den van meening zijn , dat de eerfte zeer gevaarlijke 

 proef had kunnen befpaard worden. Want wij ge- 

 looven , dat de verbeelding veel fterker in het enkel 

 aanraken van een droog poeder, op de tong ge- 

 plaatst , op den fmaak zal werken , dan dit poeder 

 zelf. Smaken toch , indien dit goed zal gefchieden , 

 vereischt oplosfing van drooge zelffl:andigheden in , 

 of vermenging van deze met het fpeekfel , en vooral , 

 indien de fmaak niet zeer fterk door hetgeen men 

 proeft wordt aangedaan , drukken van de tong tegen 

 het gehemelte , en verdeeling van de te proeven zelf- 

 rtandigheid. Het drukken, om dezelfde zenuwtepeltjes 

 Iterker, het tweede , om meer zenuwtepeltjes aan te 

 doen. G. j. M. 



145' Uit barometrifche waarnemingen te Christiania 

 <loor HANSTERN gedaan, gedurende den tijd tusfchen 



Nov. 



