C 167 ) 



hierdoor was er eene zekere uitholling veroorzaakt en de 

 as korter gemaakt. Toen zag hij het beeldje regtftan- 

 dig. Hieruit beduit hij nu , dat in den gewonen toe- 

 (land van het oog juist het midden tusfchen beiden 

 plaats heeft en dus hti focus op het netvlies valt, en 

 noch een regtftandig , noch een omgekeerd beeldje op 

 hetzelve wordt geworpen. (Phil. Mag. Nov. 1827 en 

 FRORiEP , Noc. N". 406. Nov. Dec. 1827). Hoewel, 

 het bij het lezen van deze proeven mogt opkomen 

 dat wij een beeldje op het netvlies moeten aannemen , 

 om den indruk van een voorwerp te kunnen hebben , 

 zoo gelooven wij echter, dat dit onjuist befloten is. 

 Want al zien wij met onze oogen geen beeldje , wanneer 

 wij het focus der lichtftralen zien , zoo volgt hieruit 

 nog niet , dat wij door ons netvlies geenen indruk 

 van een voorwerp zouden kunnen hebben , wanneer 

 er juist het focus en geen beeldje op valt. Maar het- 

 geen wij tegen deze proeven meenen te kunnen aanvoe- 

 ren is: vooreesrt het zamendrukken van hetoog; doch 

 vooral het gemis van de bepaling hoe groot het uit- 

 puilende gedeelte glasvocht, en hoe groot de hol« 

 ligheid na het wegnemen van dit is geweest. Zon- 

 der overtuigd te 2ijn , dat beiden even groot waren , 

 mogen wij niets uit deze proeven befluiten. Want 

 het is immers mogelijk , dat beiden ongelijke grootte 

 hadden , en in dit geval kan het wezen , dat het 

 beeldje inderdaad omgekeerd op bet netvlies worde 

 geworpen en de aangenomene waarheid niei wordt we- 

 derfproken. 



G. J. M. 



193, Hand- 



