( i8i ) 



In het eerrte vinden wij dus aangegeven, dat cou- 

 LOMB eigenlijlv het eerst dit onderwerp meer opzette- 

 lijk heeft behandeld. Door den door hem uitgedach- 

 ten toeftel vond coulomb: dat de gelijknamige elec- 

 triciteiten elkander afftooten in de omgekeerde reden van 

 de vierkanten der afftanden. — De Berlijn fche Hoog- 

 leeraar siMON herhaalde de proeven van coulomb. 

 Door eenen anderen toeflel , in dit (luk insgelijks 

 befchreven , vond simon de wet van coulomb niet 

 bevestigd, maar de afftooting omgekeerd evenredig aan 

 de afftanden , en niet zoo als coulomb , aan de vier- 

 kanten derzelve. Simon had intusfchen in zijne proe- 

 ven eene dwaling doen influipen , door onjuiste af- 

 ftanden op te geven. Dit toonde egen aan , en vond 

 dan ook een gering verfchil tusfchen de uitkomsten 

 der proeven van coulomb en simon, na de noo- 

 dige correctie , aan de proeven des laatften aangebragt 

 te hebben. 



Maijer nam op eene andere wijze nieuwe proeven 

 en vond de wet bevestigd, dat de electrifche afftoo- 

 ting, in de omgekeerde reden der enkele afftanden, 

 werkt. — Hiertegen verklaarde zich intusfchen egen, 

 bewerende, dat de proeven van ma^er niet naauw- 

 keurig waren genomen, dat integendeel de wet van 

 coulomb voor waar moest gehouden worden. — 

 Parrot nam eerst proeven met de balans van coulomb 

 en kreeg uitkomsten , die de wet van dezen laatften 

 bevestigden. Doch hiermede niet tevreden, beproef- 

 de hij door den toeltel van zamboni de wet van elec- 

 trifche afftooting te bepalen, en vond die van coulomb 

 bevestigd, doch wantrouwde nu ook zijne eigene 

 proeven, en ried den Natuurkundigen aan, de wet 



van 



