C <^i6 ) 



beenbederf tot meerdere beenderen uit, en is wel 

 uitwendig het eerst zigtbaar in het bovenkaaksbeen, 

 van het neusgat af tot onder het voord-e gedeelte 

 des ooghols, de achterfte tandjes wegnemende; van 

 onderen was de plaats tusfchen het voorfte verhe- 

 melte's gat (vrolik , PI. II , fig. 3 x) en het groote 

 gat (g bij vrolik) voor een groot gedeelte wegge- 

 vreten , zoodat er gemeenfchap tusfchen gemelde ga- 

 ten was, ter plaatfe , waar anders de naad tusfchen 

 het ligchaam van het wiggebeen en het bovenkaaks- 

 been loopt. Eveneens was er gemeenfchap tusfchen 

 het groote gat Qq') en het gat vooraan in het ooghol. 

 Dit bewijst, zoo als mulder teregt aanmerkt, dat 

 de affcheiding van het zwart pigment door vreemde 

 prikkels vermeerderd wordt. 



Hoezeer nu de proeven van vrolik bewijzen, dat 

 het licht op de kleurverandering van den kameleon 

 grooten invloed heeft, zoo toonen zij echter nog 

 niet, zoo als mulder, mij al verder fchreef , dat de 

 kleur van de ftof , waarop het dier zit, of waardoor 

 hetzelve omgeven is, geen' invloed op de kleurver- 

 andering heeft. Reeds ondervond vrolik het onder- 

 fcheid van den invloed van kunstlicht en zonlicht; 

 mag men dan niet reeds a priori veronderftellen, dat 

 regtftreeks invallende onontlede lichtftralen een' an- 

 deren invloed kunnen en welligt zullen hebben dan 

 die, welke van verfchillend gekleurde ftofFen terug- 

 gekaatst worden? Zal men alzoo ook niet mo- 

 gen veronderflellen , dat de kameleon aanhoudend 

 in groene bladen verkeerende, van kleur veran- 

 dert, als hij zich bij voorb. op eenen boomtop 

 aan de zon blootftelt, en omgekeerd? Het zij zoo 



het 



