( a34 ) 



Het hartoor verdwijnt bij de infekten en myriapo- 

 den. Het ligchaam zelf neemt er de plaats van in. 

 Eene enkele flagader is alleen overig, welke het 

 bloed naar het hoofd (luwt, waar hetzelve wordt uit- 

 geflort en in de buikholte terugvloeit, om in het 

 hart door vele paren van hartoorkamer-gaten terug te 

 keeren , welke aan die der Cruftacea gelijk zijn. Dit 

 is eene geheel nieuwe ontdekking , waarover wij reeds 

 elders handelden. De bloedsomloop in de infekten is 

 gevolgelijk beperkt tot eene afwisfelende uitflorting 

 van het bloed uit de hartekamer in de holte van het 

 ligchaam, en uit deze in de hartekamer. Bij de in- 

 fekten ontfpringt uit het hart eene flagader, die door 

 de borstholte en het hoofd loopt. Straus heeft bij 

 geene der foorten, door hem onderzocht, zijtakken 

 van deze flagader gezien , dan alleen bij Scolopendra , 

 waar drie paren zijtakken uit haar ontfpringen. 



Deze takverdeeling bewijst den hoogeren trap , 

 waarop zich de myriapoden , ten aanzien der overige 

 infekten, bevinden. In niet één infekt, dat straus 

 onderzocht , heeft hij kunnen bepalen , hoe de flag- 

 ader eindigt , en hij is van denkbeeld , dat dezelve 

 zich in het hoofd opent, en dat het bloed, hetwelk 

 zich daar ophoopt, door de ophooping zelve naar 

 de buikholte terugfl:roomt. Uit deze komt het weder 

 in het hart enz. 



De Schrijver kent den infekten eene eigene warmte 

 toe, doch brengt hiertoe ten onregte, naar ons oor- 

 deel, de waarnemingen van huber en spallanzani 

 over de warmte der bijenkorven, terwijl zijne ove- 

 rige gronden niet veel meer aantoonen , dan dat het 

 leven der infekten alleen binnen zekere grenzen van 



tem- 



