( 251 ) 



merkelijke Canis zerda ^ zich door zijne geheele be- 

 werktuiging aan de vosfen aanfluit, liecfc D"". a. si- 

 GiSM. LEUCKART, in ccH afzonderlijk betoog op nieuvv 

 bevestigd. — Hij vergeleek het geraamte van den C<7wj 

 zerda uit het Frankfortfche mufeum , met een vosfen- 

 geraamte, en vond flechts geringe blijken van onder- 

 Icheid, welke meest in een gering en weinig karakte- 

 ristisch verfchil van grootte in Ibmmige deelen be- 

 ftond. Belangrijk kwam mij hierbij de grootte van 

 de blaasvormige uitfteeklels van het flaapbeen bij den 

 Canis zerda voor , welke zeer zeker met de zoo 

 buitengemeen groote ooren van het dier in verband 

 is. (Vergel, Ueber den Canis zerda VQwXy^.'^.'&iGX^^i. 

 LEUCKART, in de Ifis vaniQKEN. B*'. XXI, Heft III 

 und IV" , S. 296). w. v. 



090. In den winter van dit jaar is in de omftre- 

 ken van Caen (Départem. du Calvados), de fraaije 

 Chineefche eend QAnas galericulata') gefchoten , en 

 .te Caen op de markt verkocht. Waarfchijnlijk is de- 

 zelve van het eene of andere fchip gevlogen, en heeft zij 

 zich gedurende eenigen tijd in het veld opgehouden. 

 Om ten minste te vooronderftellen , dat op dien ver- 

 fchrikkelijken afftand, het dier flechts verwaaid zoude 

 zijn, komt mij uiet den heer lesson zeer onwaar- 

 fchijnlijk voor. Men zoude dit geval bij diegenen 

 kunnen voegen , waarvan de heer temminck in de 

 voorrede van zijn Maniiel d'' Ornithologie melding 

 maakt. (^Zie Bulletin des Sciences Naturelles , N°. 5 , 

 Mai 1828, p. 118, w. V. 



291. De beroemde f. tiedemann, die, gelijk 

 bekend is , reeds meermalen nafporingen omtrent de 

 gefteldheid van het zenuwftelfel in misgeboorten , . in 



R 4 het 



