C 255 ) 



conniventes van den dunnen darm bijden niensch, de 

 langwerpige plooijen in liet darmkanaal van den bruin- 

 visch , de vlokken in hetzelve bij vele zoogdieren , 

 flechts de oppervlakte ter affcheiding van het maag- 

 fap, en ter opdorping van het reeds opgeloste chym 

 vermeerderen, i^Zie heusinger , Zeitfchrift für die 

 Organifche Phyfik, Tom. I, Heft. 4. Oct. 1827, p. 449. 

 en Bulletin des Sciences Naturelles, N°. 5. Mai 1828 , 



p. III. w. V. 



295. BiANCiNi heeft over de gemeenfchap tusfchen 

 de bloedvaten der baarmoeder en die der placenta 

 eenige proeven genomen, welke fchijnen te bewij- 

 zen dat er tusfchen beide, een werkelijke overgang 

 plaats grijpt. Het vaatgeltel eener vrouw, die gedu- 

 rende de verlosfing geftorven was, en bij welke de 

 placenta nog aan de baarmoeder vastzat , opgefpoten 

 hebbende, vond hij de ingefpotene masfa in het fchaaps- 

 en vaatvlies. De flangvormige flagaders der baarmoe- 

 der onderzoekende, bemerkte hij, dat zij in het weeffel 

 der placenta' indrongen, zich over de vliezen ver- 

 fpreidden, en de ingefpotene masfa in de door hun- 

 ter. en MECKEL befchreven cellen afgezet hadden. 

 Bij eene jonge vrouw , die acht dagen na de verlosfing 

 geftorven was, en bij welke nog een (luk der pla- 

 centa met de baarmoeder zamenhing, drong de injec- 

 tie, welke in de flagaderen van de uterus gedaan 

 was, niet alleen uit de baarmoeder in het met dezelve 

 zamenhangend ftuk van de moederkoek , maar ftortte zich 

 ook door de verfcheurde uiteinden der bloedvaten, in 

 de baarmoeder uit. Ook vond hij , dat het bloed on- 

 middellijk uit de vrucht in de baarmoeder terugflroora- 

 de. Fliertoe fpoot hij de naveladers van een kalf met 



kwik 



