C 288 ) 



heeft. Dovcndien heeft het echter nog meerdere vcr- 

 dicnflen, welke wij in onze befchouwing kortelijk 

 zullen opnoemen. 



De Dierkunde niet dan de wetenfchap zijnde, 

 wÈlke ons de dierlijk bewerktuigde wezens der 

 natuur, in hunne verfchillende hoedanigheden doet 

 kennen , behoort eene bepaling van het woord natuur 

 vooraf te gaan. Deze bepaling leidt ons van zelfs tot 

 de verdeeling in oribewerktuigde en bewerktuigde lig- 

 charaen; waarvan de laat (Ie zich weder in planten en 

 dieren onderfcheiden. De kenmerken van beide wor- 

 den vervolgens opgegeven, en hierbij meer de min 

 volmaakte dieren en planten, door welke beide rij- 

 ken, als het ware in elkander overgaan, dan de vol- 

 maaktere zamen vergeleken. Deze vergelijking brengt 

 Van der hoeven tot de volgende definitie van het 

 dierlijk ligchaam. 



' „Een bewerktuigd ligchaam met een gemeenfchap- 

 „pelijk middelpunt van voeding, hetgeen prikkelbaar- 

 „ heid bezit , van een géleiachtig weeflel is en wiens 

 „ fcheikundige menging hoofdzakelijk uit zuur, kool, 

 „(lik- en waterdof als verwijderde grondbeginfelen is 

 ii zamengedeld. " ■ 



^"Niets is welligt moeijelijker dan eene definitie. Of 

 deze wel geheel en al aan het doel beantwoordt, durf 

 ik niet bepalen. Zoo als de Schrijver zelf bekent , 

 komt een gdeiachtig weeffel aan fommige planten toe; 

 en of men onder het denkbeeld van dit weeffel, wel 

 alle die verfchillende weeffels kan verftaan, uit welke 

 hét ligchaam der meer volmaaktere dieren beftaat, weet 

 ik niet. Kan men ook wel zoo algemeen als van 

 DER HOEVEN het doct , de prikkelbaarheid aan de 

 planten ontzeggen? ""•• 



