( 290 ) 



eene eigene afdeeling , waarvan de eerflie als ■ over- 

 gangsvorm van de fcliaal- tot de weekdieren; de twee- 

 de van de laatfte tot de visfchen behoort aangemerkt 

 te worden. Deze affcheiding, welke geheel op ana»- 

 tomifche gronden berust, komt mij zeer doelmatig 

 voor, vermits, de cirripeda en vooral de cephalopoda^ 

 te veel van de overige weekdieren verfchillen , om tnet 

 dezelve in ééne afdeeling gebragt té worden» Ook 

 kan men de cephalopoda , wegens hun reeds zoo vol» 

 maakt, hoewel kraakbeenig geraamte, niet zoo uitflui- 

 t'end tot At ongewervelde dieren hrengen. Wat hiervan 

 zijn moge , wij geven deze bedenking ' aan dén geëerden 

 Schrijver, in overweging en vervolgen ons verflag. 

 Volgens de voorheen gezegde wijze van zien, moes- 

 ten derhalve ook in dit werk., . de geleiachtige of ge- 

 fchaalde dieren: het/eerst befchouwd worden. Zij ver- 

 vallen in vijf klasfen: .1°. da. afgieifeMerijes {InfiU 

 foria); 2.°, veelvoeten (Poljpt) ;:^°.zeenetéls (^Aca" 

 lephae; 4". ingewandswormen. (^Entx)zod); 5** fiekel* 

 huldigen (Echinodermata). < :.-;.' 



Eene algemeene befchouwing' van den oorfprongj 

 ontwikkeling en bewerktuiging der dieren, uit welke 

 de klasfe beftaat , gaat de opnoeming en befchrijving 

 der gedachten en foorten vooraf. Om het ontftaan 

 der afgietfeldievtjes te verklaren, neemt van der hoe- 

 ven de generatio fpontanea feu aequivoca te baat, 

 en fteunt zich grootendeels op de alles afdoende proe- 

 ven van NEEDHAM cn FRAY. Hij noemt deze wijze 

 van ontftaan , toevallige voortplanting. Deze naam 

 komt mij niet zeer gelukkig voor. Toevallig kan 

 niets in de natuur genoemd worden. Ook fpreekt de 

 verklaring zelve, welke hij van deze voortplanting 



geeft , 



1 



