C 320 ) 



de hertenbeesten, onderfcheidcn. Alle zijn voortbreng- 

 fels der huid , en beftaan uit zamengepakte haren. De 

 waarnemingen , welke tot dit befluit voeren , worden 

 in deze belangrijke verhandeling opgegeven ; het zoude 

 ons te verre heenvoeren , zoo wij dezelve hier allen 

 opgaven ; den lezer derhalve tot het (luk zelf verwij- 

 zende , vergenoegen wij ons met eene korte opgave van 

 den inhoud. Bijzondere opmerkzaamheid , wordt aan 

 de ontwikkeling, den zonderlingen groei en het jaarlijks 

 afvallen en weder aangroeijen der horens van de her- 

 ten gegeven. De Hoogleeraar sandifort ftelt de- 

 zelve geheel gelijk aan die der overige herkaauwende 

 dieren. Even als deze, beftaan zij uit eene beenach- 

 tige fpil , door de uitwendige huid omgeven. De reden, 

 waarom zij jaarlijks afvallen , is in den aard van hun- 

 nen groei gelegen. De groote ontwikkeling namelijk, 

 der knobbeltjes , uit welke de rozenkrans of de grond- 

 vlakte der eigenlijke horens beftaat, maakt dat de 

 werking der watervaten , door de drukking der 

 knobbeltjes tegen de huid opgewekt, en de huid hier- 

 door verdund en als het ware opgelost wordt, terwijl 

 te gelijker tijd de bloedvaten , welke tusfchen deze 

 Jjnobbeltjes naar den horen gaan , door derzelver uit- 

 -groeijing zamengedrukt worden , en eindelijk de bloeds- 

 omloop geheel belet wordt. De huid , welke de ho- 

 renfpil omgeeft, geraakt door alle deze oorzaken in 

 volkomene verilerving, en wordt door het dier af- 

 gewreven. De horenfpil vertoont zich aldus naakt, 

 en van alle voeding verftoken zijnde , kan dezelve niet 

 blijven beftaan , maar wordt door eene ware exfoliatie^ 

 van het overgebleven levend gedeelte of van den zoo- 

 genaamden rozenkrans afgefcheiden. Er grijpt dus 



eene 



