( 321 ) 



eene jaarlijkfche necrofts der horens plaats , welke , 

 gelijk bekend is , mei den toeftand der geflachtsdeelen 

 in verband ftaat. De verfchillende punten dezer be- 

 fchouwing, worden door afbeeldingen opgehelderd, 

 waarvan , zoo wel wat de teekening , als wat de 

 gravure aangaat, niet, dan met den meesten lof ge- 

 waagd kan worden. Zie c. sandifort over de vor- 

 ming en ontwikkeling der horens van zogende die- 

 ren in het algemeen en van de hertenbeesten in 

 het bijzonder , in de nieuwe verhandelingen der eerfte 

 klasfe van het Koninklijk Ned. Infl:., enz. Amfterdam 

 1828 , p. 6j. W« V. '1- 



396. Over eenen levenden Orang - Outang van 

 Borneo , heeft g. swinton eenige bijzonderheden 

 medegedeeld, onder welke mij de belangrijkfle voor- 

 kwam, dat het dier zich van zijne lippen eenigzins 

 als van eene fnuit tot het grijpen van zijn voedfel 

 bedient. Hij bezit in dezelve eene groote bewegelijk- 

 heid en het vermogen tot verlenging en intrekking. 

 Zie FRORiEPS Notizen. B. XXI, No. 20, p. 305. 



w. v. 



397. A. MECKEL heeftdeontdekking van oTTo(*), 

 dat bij den Marmot en den Egel de hoofdflagader door 

 den (lijgbeugel gaat, bevestigd gevonden. Zie a, me c- 

 KEL Carotis interna tind Sieïgbügel des Murmelthie- 

 res und Igels. meckel's yfr^A/v. 18128, Heft II, 

 />. 174' - w. V. 



398. In de gewone zwaan vond a. meckel een 



vrij 



C*) Vermeld in mijne Disquifith Anatomico-ph^fiologka 



de peculiari arteriarum extremitatum in mnnullis anima- 



libus, dispofitione Amflelod, \%i6. 



Y 3 



