( 8 ) 



men en aan het einde met een paar koperdraden omwon- 

 den, om in denzelfden toestel , hierboven beschreven, 

 de plaats van den daar gemelden afgekoeldenen verhitten 

 draad te bekleeden. De einden des draads, om het stuk 

 houtskool gewonden , werden alzoo in de kwikbakjes 

 gedompeld en de hoeveelheid el. , die door een stukje 

 koper en zink opgewekt werd, (beide wederom in eene 

 ruime hoeveelheid verdund zuur geplaatst,) eerst te 

 voren bepaald, door de beide kwikbakjes met eenen 

 koperdraad te vereenigen. Bij deze goede geleiding was 

 de afwijking van de naald des galvanometers 69 . Werd 

 nu deze draad weggenomen en beproefd, of de gelei- 

 ding door de kool konde geschieden ? zoo zag ik geene 

 afwijking der naald , maar haar in den magn. meridiaan 

 geplaatst (*). 



Nu werden er rondom het stuk houtskool gloeijende 

 houtskolen gelegd, en zoodra begon het genoemde stuk 

 niet min of meer over deszelfs geheele lengte te gloeijen, 

 of de naald begon af te wijken. Deze afwijking werd 

 steeds grooter, naarmate de kool de wit gloeihitte na- 

 derde. Toen was zij het grootst en bedroeg 54° |. Het 

 stuk kool verteerde langzamerhand, en toen het midden 

 was weggebrand, en de einden, nog methet koperdraad 

 omwonden , gloeiden en met andere gloeijende kolen in 

 aanraking waren, bleef de afwijking der naald dezelf- 

 de , als zoo even. 



Niets was natuurlijker, dan dat ik dadelijk , nu ik dit 



za g, 



(•) Hierbij moet ik echter opmerken , dat de kool droog en 

 even te voren gegloeid behoort te zijn. Vochtige stukken 

 kool, die niet grooter dan o m ,i waren, heb ik menigmaal op 

 deze wijze een zwak geleidend vermogen zien bezitten. Hier- 

 om gloeide ik de kool eerst goed uit, en liet ze bekoelen , om 

 haar nu eerst met de geleiders te bevestigen. 



