( 9 ) 



zag , om de vlam van brandende ligchamen dacht , en 

 om de oorzaak , waarom de eene meer, de andere min- 

 der licht verspreidt, en ik dit in verband bragtmet 

 het geleidend vermogen der vlam voor electriciteit. 



Wij weten immers met zekerheid , dat de oorzaak van 

 het licht der gewone vlam van de gloeijende, in de bran- 

 dende gazsen zwevende,vaste deeltj es vooral moet afgeleid 

 worden. Bij het verbranden van zink, phosphorus, enz. 

 heeft men immers daarom zidk een sterk licht , omdat er 

 flores zincien ac. phosphoricum fijn verdeeld gloeijend in 

 de vlam zweven. — Hierom geeft hydrogenium bicarbo- 

 natum meer licht, dan hydrogenium protocarbonatum, 

 en is , naar proeven van H E N R Y , het gazlicht uit olie 

 bereid , hetwelk het meest lichtende is , hydrogenium 

 cpiadricarbonatum(*). Hierom zijn niet alle deelen der 

 vlam even lichtende, maar juist die deelen hetmeest, die 

 de medegevoerde kooldeeltjes het meest kunnen doen 

 gloeijen. Hierom geven vlammen, die rook van zich 

 verspreiden, minder licht, omdat de fijne kooldeeleh, 

 die in de vlam zweven, in te groote hoeveelheid aan- 

 wezig zijn, om door de brandende gazsen gloeijend 

 te kunnen gemaakt worden. 



Er is dus in de vlam kool, zeer fijn verdeeld, gloei- 

 jend in dezelve zwevende. Eveneens als wij het eene 

 stuk gloeijende kool aan het andere die geringe hoeveel- 

 heid el., die wij door de kleine stukjes koper en zink op- 

 wekten, zagen mededeelen, toen het eerste stuk kool 

 verteerd was, eveneens zijn die fijne kooldeeltjes, gloei- 

 jende in de vlam in groote menigte voorhanden , in 

 staat, de el. de eene aan de andere over te doen. 



Tot dit besluit mogen wij zeker komen , nu wij die 



ei- 



(*) Ann. de Chimie et de Phys. , Tom. 18, p. 81. 



