( 12 ) 



De Heidelanden zijn de onderwerpen van belangrijke 

 vraagstukken en beschouwingen. Wat de wil en bet 

 verstand van den mensch vermogen , leert ons het heer- 

 lijke land van PVaes^ bevorens dorre heide, thans 

 het toonbeeld van welvarenden landbouw. — De Heide 

 is het lievelingsoord van den vriend der kruidkunde. 

 Herinneren wij ons den wijsgeer van Genève, die het 

 purper der Heideplanten en het goud van de Genista 

 niet verruilen wilde voor stedelijke pracht en ijdelheid. 

 De Insekten- verzamelaar vindt gelegenheid om grooten 

 buit te maken in die zelfde velden , waar later de Jager 

 zijne prooi niet missen zal. De Huishoudkundige delft 

 er de verfstof voor zijne woningen , den brand voor zij- 

 ne haardsteden , en de keijen , waarmede hij de wegen 

 plaveit, die de gemeenschap der menschen onderhouden. 

 De Oudheidkundige tuurt , met WESTENDORPS ver- 

 handeling in de hand , op die zonderlinge steenhoopen , 

 door een vergeten volk opgerigt als gedenkteekenen van 

 vergeten gebeurtenissen. De Aardkundige vraagt naar 

 den oorsprong dier steenen en keijen , welke hij in me- 

 nigte ontwaart, en raadpleegt met den Zoöloog over de 

 geraamten, schedels en beenderen der reuzen gedierten 

 van eene vroegere schepping. 



Bepalen wij onze aandacht in het algemeen bij de be- 

 schouwing van dit uitgestrekt gedeelte van de opper- 

 vlakte der planeet, die wij bewonen, en bijzonder bij 

 die merkwaardige menigte van steenen en keijen , op de 

 Heidelanden te vinden. 



De Heidelanden vormen het zoogenaamde terrain 

 de transport van d'aubuisson de voisin, den 

 aangebragten of aangespoelden bodem. Zand en klei zijn 

 de hoofdbestanddeelen van zulk eenen door het water 

 verlaten grond ; soms is dezelve veen- , soms kalkaardig. 



Het 



