( 16 ) 



zelve minder , daar het meestentijd berust op overle- 

 veringen en bijgeloof, nimmer op onbevooroordeeld 

 zelfonderzoek. De rondheid , gladheid en geslepenheid 

 trouwens der meeste keijen bewijzen te klaarblijkelijk , 

 dat zij van elders zijn aangevoerd , om langer bij deze 

 wederlegging te verwijlen. 



Chabrier en anderen oordeelden , .dat deze stee- 

 nen wel oorspronkelijk konden wezen van een nabuiig 

 hemelligchaam ', en uit hetzelve op onze aarde gewor- 

 pen. Hier van droomde reeds de fabelachtige oudheid. 

 Zoo ver behoeven wij derzelver oorsprong niet te zoe- 

 ken. Welk ee,n ontzettende steenregen zoude dat ge- 

 weest zijn ! Wij erkennen gaarne , dat onder de heide- 

 steenen zich aëroliihea kunnen bevinden, en vermee- 

 nen althans een fragment van een' op de heide tusschen 

 Limburg en Noord-Braband gevonden luchtsteén te 

 bezitten; maar deze .verschillen geheel en al en zijn 

 zeldzamer , dan de menigte van steensoorten , welke 

 harer .gelijken vinden in alle oorden van onze planeet. 

 : , ,,Eeh laatst gevoelen eindelijk meent de vraag beant- 

 woord te hebben, door den oorsprong dier steenentoete 

 schrijven aan eene verplaatsing van elders '6 een gevoe- 

 len,, dat door de meeste Aardkundigen wordt ornhelsd.. 

 Echter dit gevoelen, jsplitst zich, bij de nadere vraag , 

 van waar? in twee höofdafdeelingen , waarvan de eene 

 het Noorden , de andere het Zuiden opgeeft, als het 

 land. der af komst^. a Tegen den Zuidelijken oorsprong 

 echter pleiten de aard en soort der steenen , wijders, 

 althans, Wat onze Heide betreft, strijdt de grens door de 

 gebergten van Noord-Duitschland gezet tegen eene Zui- 

 delijke steenverhuizing. E»i 

 'Hy.Q9J;.den Noordelijken oorsprong; zij» zoovele stem- 

 men en grondeft:, als waarvoor maar ieenigibéwijsJri de 

 ! Aard- 



