( *s ) 



om ons aaii andereu mede te deelen , beschouwen , en 

 geene hoogere waarde toekennen ; boven alles eene be- 

 zielende kracht in het oog houden , zonder welke geen 

 onderhoud des levens , geene noodzakelijke verandering 

 van de stoffen buiten ons , tot herstelling van het ver- 

 lorene , kan gedacht worden. — Deze bedenking werd 

 daarom door mij op den voorgrond gesteld , wijl zij het 

 meeste geschikt is , om bij de opvolgende rangschikking 

 en ontwikkeling van die organen , welke de voeding be- 

 werken , aan niets meer , dan aan eene noodzakelijke or- 

 de te denken , en geene verrigting voor meer of minder 

 gewigtig te houden. 



Door het leven worden menigvuldige , zoo wel vloei- 

 bare als vaste deelen gestadig verbruikt en verliezen al- 

 zoo de geschiktheid , om ons ligchaam van dienst te zijn : 

 aan deze nuttelooze stoffen verspilt de spaarzame Natuur 

 geene verdere krachten , ten zij dan om zich op de 

 meest geschikte wijze van dezelveu te ontdoen : tegen 

 de langzame herstelling , zoo noodzakelijk voor het le- 

 ven en de gezondheid , kon dan ook niet anders, dan een 

 langzaam verlies over staan : maar het was bovendien 

 voor die fijnere vaten , welke tot het opnemen , ver- 

 voeren en buiten het ligchaam brengen van deze stoffen 

 bestemd waren , niet onverschillig, of zij dezelve in den 

 meest verdeelden 6taat ontvingen. — Ten allen tijde 

 hebben menigvuldige , zeer beroemde mannen zich 

 met de beschouwing van die opslorpende vaten bezig 

 gehouden, en over het al of niet opnemen van de vaste 

 deelen als zoodanig , en in lateren tijd daarenboven 

 over de vaten , welke daartoe bestemd zijn , hunne 

 meeningen opgegeven , en belangrijke proeven in het 

 werk gesteld , zonder dat men eene verklaring , welke 

 geheel vrij van tegenspraak zoude kunnen genoemd wor- 

 den , 



