( 2 9 ) 



eigenaardig intusschen met het geheel verspreid zijn des 

 dierlijken levens door al de deelen der bewerktuiging , 

 meer overeenkomstig met den kunstigen bouw, zoo 

 geheel verschillend in onderscheidene organen , met 

 den werkkring, waarvoor deze bestemd zijn, is het 

 denkbeeld , dat de noodige stof in ieder hunner door 

 het bloed aangevoerd , doch naar eigene behoefte en 

 naai- eigen vermogen verder bewerkt wordt : zoodat de 

 -verschillende klieren ieder haar eigen weefsel , de in- 

 gewanden hunne rokken , de wei- en slymklieren hare 

 teedere zamenstelling zelve herscheppen. In dit denk- 

 beeld van een eigen werkend vermogen bevestigen ons 

 de waarnemingen van geheel plaatselijke , of ten minste 

 uitsluitend tot het een of ander orgaan beperkte afwij- 

 king van den gezonden staat. Doch hoe het hier ook 

 mede moge gesteld zijn , dit lijdt geene tegenspraak, dat 

 tot de instandhouding van ieder afzonderlijk deel nood- 

 zakelijk vereischt wordt, dat hetzelve eene zekere hoe- 

 veelheid bloeds moet ontvangen, zoo het niet in zijnen 

 groei zal belemmerd worden , en eindelijk geheel ver- 

 nietigd raken. — Daarom worden dan ook de slagader- 

 lijke vaten , welke ter voeding dienen van deelen, vóór 

 de geboorte aanwezig , doch na dezelve voor de dier- 

 lijke huishouding overtollig en onnut , in bandachtige 

 koorden hervormd ; en bij het opzettelijk of toevallig 

 vernietigen van groote bloedvaten , de kleinere ver- 

 wijd: opdat de voeding ongehinderd zou kunnen voort- 

 gaan , en geen gewigtig deel , door gemis aan bloed , 

 afsterven en vernietigd raken , iets , dat bij de geheele 

 belemmering en onthouding van deze vloeistof telkens 

 plaats vindt. Oneindig rijk is daarom ons geheele za- 

 menstel aan slagaderlijke vaten, rijker, naarmate het 

 een of ander orgaan , meer zamengesteld en onontbeer- 

 lijk, 



